ประวัติส่วนตัวและครอบครัวของผม
ชื่อ นายณรงค์เดช บัณฑิตสกุล
ชื่อเล่น โก้
เกิดวันที่ 20กุมภาพันธ์ พ.ศ.2523
เกิดที่ โรงพยาบาลบางโพ
อายุ 25ปี
ส่วนสูง 182เซนติเมตร
น้ำหนัก 70 กิโลกรัม
สถานภาพ โสดสุดๆ
สีที่ชอบ เขียว น้ำเงิน ดำ แดง
นิสัยที่ดีี เป็นคนอารมย์ดี เงียบๆ สุภาพอ่อนโยน
นิสัยที่ไม่ดี ใจร้อนอย่างมาก ชอบคิดอะไรวู่วาม
สิ่งที่ชอบ ถ่ายรูป แข่งรถ เดินทางท่องเที่ยว
ปัจจุบันทำงานธุระกิจส่วนตัวหลายด้านเกี่ยวกับรถและบาร์ฝรั่ง
ความสามารถพิเศษ ร้องเพลง เล่นกีตาร์
ที่อยู่ปัจจุบัน สาทรตัดใหม่ กรุงเทพ
กีฬาที่ชอบ ฟุตบอล ฟิตเนส สนุ๊กเกอร์
งานอดิเรก ชอบดูหนังฟังเพลงเล่นเกมกด
คติประจำใจ จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพื่อชีวิตในภายภาคหน้า


พลตรี ประดับ บัณฑิตสกุล (คุณพ่อ)
อายุ 61ปี เป็นนายทหารบกเกษียรแล้ว
สุขภาพยังแข็งแรงดีมาก


สุนันทา บัณฑิตสกุล (คุณแม่)
อายุ 55ปี ผมรักมากๆครับ
เป็นผู้ให้กำเนิดลูกทั้ง4คน


เหมือนฝัน บัณฑิตสกุล (พี่ลูกปลา)
พี่สาวคนโตสุด อายุ34ปี
อาชีพนักแสดง มีลูกสาวแล้ว


สิทธิเดช บัณฑิตสกุล (พี่ป๊อบ)
พี่ชายคนที่2 อายุ32ปี
มีลูกมีครอบครัวแล้ว


สฤษดิ์เดช บัณฑิตสกุล (พี่ปุ้ย)
พี่ชายคนที่3 อายุ29ปี
มีอาชีพเป็นนักสร้างดนตรี


ณรงค์เดช บัณฑิตสกุล (โก้)
ข้าพเจ้าเองครับ อายุ25ปี
น้องเล็กสุด น่าจะดื้อที่สุด..มั๊ง


                           สวัสดีครับผมชื่อโก้ ผมเกิดที่โรงบาลบางโพเมื่อวันที่20กุมภา23 ผมมีพี่น้องทั้งหมด4คนรวมผมด้วย ชาย3หญิง1 ผมเป็นคนสุดท้อง พี่ผู้หญิงคนนี้ก็คือเหมือนฝันบัณฑิตย์สกุล หลายๆท่านอาจรู้จัก ส่วนคุณพ่อรับราชการเป็นทหารชั้นพลตรี ส่วนคุณแม่อยู่บ้านเลี้ยงลูกๆ
ตอนเด็กๆผมก็เริ่มเดินทางตั้งแต่เด็ก เพราะคุณพ่อผมเป็นทหารต้องย้ายไปทำงานหลายๆจังหวัด เลยต้องไปทั้งครอบครัว เมื่อตอนสองขวบผมต้องย้ายไปอยู่สุรินทร์เป็นจังหวัดแรก และต่อมาอีกสองปีก็ไปอยู่โคราช และมาสกลนคร สุดท้ายอายุสิบสองขวบก็มาอยู่กรุงเทพดังเดิม

                             ตอนสมัยเรียนที่กรุงเทพผมค่อนข้างซนเอาเรื่อง ด้วยความที่คบเพื่อนแต่ละคน ไม่ค่อยจะคบคนดีๆซักเท่าไหร่ เรียนก็ไม่ค่อยจะเรียน หลายๆครั้งที่โดดเรียนไม่เข้าเรียนบ้าง ปีนกำแพงโรงเรียนหนีเลยก็มี มีครั้งนึงหนีไปเที่ยวห้างโดนสารวัตรนักเรียนจับได้ ซวยสุดๆครับ เค้าให้ไปเซ็นอะไรไม่รู้แล้วส่งกลับโรงเรียน เลยโดนทำโทษเคี่ยนไปสิบที เจ็บสุดๆ เท่านั้นไม่พอ กลับมาพ่อแม่ก็รู้เรื่องเหมือนกัน โดนอีกชุดซะ เห้อ..แต่ไม่เข็ดครับ ยังหนีอีกหลายที แบบว่ามันติดเป็นนิสัยไปแล้วครับตอนนั้น

                             เรื่องสมัยเรียนมัธยมมีอีกเยอะ เรื่องใหญ่ๆก็มี เช่นมีเรื่องกับนักเรียนโรงเรียนอื่น ตอนนั้นผมเดินอยู่หน้าโรงเรียน พวกเรามี3คน มันมี4 อยู่ๆพวกมันมองหน้าแล้วตะโกนมาบอกว่า"เฮ้ย นักเรียนที่ไหนแต่งตัวเชยชิ๊บหายเลยหว่ะ" ตัวผมเฉยๆแล้วอ่ะ แต่เพื่อนผมดิใจร้อน"หนักหัวพ่อมึงหรอ"เสียงจากปากเพื่อนผมดังมาก จนมันได้ยิน เป็นเรื่องหล่ะครับ ตะลุมบอนกัน จนมีคนตะโกนให้หยุด มีคนมาห้ามกันเพียบ ก็หยุด แล้วพวกมันก็ขึ้นรถเมล์ไป พวกเราก็อ่วมอรทัยครับ ผมตาเขียวข้างขวา เพื่อนผมแขนหักไปเลย อีกคนก็ไม่สภาพดูไม่ได้
ประเภทไปมีเรื่องชาวบ้านเค้าก็มี โอ้ยเยอะมากครับ เพราะผมอารมย์ค่อนข้างร้อน ไม่ค่อยยอมคนเมื่อตอนนั้น


                              พอผมเรียนจบ ม.6 ผมก็ไม่ได้เรียนต่อ หันมาทำงานกับเพื่อนฝูงโดยเข้าวงดนตรี เป็นนักร้องให้ตามเทคผับ ช่วงนั้นก็ทำแต่งานและต้องออกมาเช่าห้องอยู่คนเดียว เพื่อจะได้อยู่ใกล้ๆที่วง ก็สนุกดีครับ สังคมกลางคืน เมาทุกวัน...เห้อ เหนื่อยใจ เรื่องแฟนเก่าๆสมัยนั้นผมขอไม่เล่าที่ตรงนี้นะครับ มันคงยาวมากเลย


                              จนมีวันหนึ่งเพื่อนมาชวนให้เปิดผับด้วยกัน ช่วงนั้นพอดีมีเงินเก็บอยู่เหมือนกัน ก็เลยร่วมหุ้นกันไป ก็ถือว่าไปได้สวยครับ เป็นบาร์ฝรั่งทำมาได้สองปีจนถึงปัจจุบันนี่หล่ะครับ ปัจจุบันนี้มีงานเกี่ยวกับอะไหล่รถอยู่อีกด้วย และมีการแข่งรถบ้าง เนื่องจากผมชอบความเร็ว เลยหาอะไรที่มันเร็วๆมาทำ และผมชอบเกี่ยวกับรถ เลยไปแข่งสนามเล่นๆบ้าง ก็มีรางวัลติดไม้ติดมือมาบ้าง

                              ปัจจุบันนี้ก็จะทำวันนี้ให้ดีที่สุดครับ ถึงเรื่องเก่าๆมันจะไม่สวยหรูเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ผมพอใจละ มีในสิ่งที่ต้องการ ถึงแม้พี่สาวผมตอนนี้จะมีเรื่องอย่างที่หลายๆคนทราบกันอยู่ แต่คาดว่าจะไม่มีปัญหาใกล้ๆนี้แล้ว คงจบลงไปด้วยดี

คุณพ่อคุณแม่พี่สาวพี่ชายผมตอนนี้อยู่แถวสุขุมวิท ส่วนผมก็ออกมาอยู่ข้างนอกเหมือนเดิม ซื้อคอนโดเล็กๆไว้อยู่ใกล้ๆที่ทำงานย่านสาทรตัดใหม่

---------------------------------------------------------------------------------------------------

Copyright Information http://www.go4season.com All Rights reserved Design by โก้     MSN / EMAIL